วันนี้ฉันปลูกดอกไม้ ท่ามกลางเสียงใครหลายคนที่เอ่ยถึงวันพรุ่งนี้
เขาบางคนมาพร้อมกับกระถางดอกไม้ที่ว่างเปล่า เพื่อบอกกับฉันว่าดอกไม้จะเป็นอย่างไรในวันพรุ่งนี้
เขาบางคนมาพร้อมกับดอกไม้แห้งเฉาที่เคยงอกงามสดใส และบอกกับฉันว่าควรจะทำอย่างไรกับดอกไม้
เขาบางคนมาพร้อมกับความฉลาดเฉลียว
เขาบางคนร้องเป็นเพลงไพเราะเสนาะหู
เขาบางคนเขียนอ่านแล้วดูจับใจ
เขาว่ากันว่าอย่างนั้น เขาว่าอะไรกันไว้มากมาย
ฉันรับฟังและยิ้มให้ ในวันที่ฉันปลูกดอกไม้
แต่ฉันเอง ก็เคยได้ยินใครบางคนว่าไว้เช่นกัน
ว่าแม้นักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ ที่เดินทางมาแล้วรอบโลก
ก็อาจรู้จักเพียงเส้นทาง ที่ตนเคยผ่านพบเท่านั้น
ดังนั้น ไม่ว่าเขาจะว่ากันว่าอย่างไร
แม้หากผืนดินฝนฟ้าไม่เป็นใจ ฉันก็จะพรวนดินรดน้ำดอกไม้ของฉัน ด้วยมือตนเอง
โดย ทรงศีล ทิวสมบูรณ์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น