The Flower Garden : ในวันที่ฉันปลูกดอกไม้

วันนี้ฉันปลูกดอกไม้  ท่ามกลางเสียงใครหลายคนที่เอ่ยถึงวันพรุ่งนี้

 เขาบางคนมาพร้อมกับกระถางดอกไม้ที่ว่างเปล่า  เพื่อบอกกับฉันว่าดอกไม้จะเป็นอย่างไรในวันพรุ่งนี้

เขาบางคนมาพร้อมกับดอกไม้แห้งเฉาที่เคยงอกงามสดใส และบอกกับฉันว่าควรจะทำอย่างไรกับดอกไม้

เขาบางคนมาพร้อมกับความฉลาดเฉลียว

เขาบางคนร้องเป็นเพลงไพเราะเสนาะหู

เขาบางคนเขียนอ่านแล้วดูจับใจ

เขาว่ากันว่าอย่างนั้น เขาว่าอะไรกันไว้มากมาย

ฉันรับฟังและยิ้มให้ ในวันที่ฉันปลูกดอกไม้

    แต่ฉันเอง ก็เคยได้ยินใครบางคนว่าไว้เช่นกัน

ว่าแม้นักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ ที่เดินทางมาแล้วรอบโลก

ก็อาจรู้จักเพียงเส้นทาง ที่ตนเคยผ่านพบเท่านั้น

ดังนั้น ไม่ว่าเขาจะว่ากันว่าอย่างไร

แม้หากผืนดินฝนฟ้าไม่เป็นใจ ฉันก็จะพรวนดินรดน้ำดอกไม้ของฉัน ด้วยมือตนเอง

โดย ทรงศีล ทิวสมบูรณ์

Answer : คำตอบ

เธอถามฉัน ว่าใส่ชุดนี้แล้วเป็นอย่างไร

ฉันตอบตามตรงว่าแทบดูไม่ได้

เธอว่าฉันตอบอะไรไม่น่าฟังเอาเสียเลย

แต่ฉันก็ยืนยัน ว่าฉันหมายความอย่างนั้นจริงๆ

      เธอทำอาหารมาให้ และถามถึงรสชาติว่าเป็นอย่างไร

ฉันตอบว่ารสชาติมันไม่ไหว

เธอบ่นว่าตอบอย่างนี้ ไม่ตอบจะดีกว่าไหม

มันก็ใช่   แต่ฉันก็หมายความอย่างนั้นจริงๆ       

     เธอวาดภาพแล้วถามว่าสวยไหม

ฉันตอบว่าดูไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร

เธอว่าตอบอะไรที่ดีกว่านี้ไม่เป็นหรือไง

ฉันเองก็พอเข้าใจ  แต่ฉันก็หมายความอย่างนั้นจริงๆ

     ฉันรู้ดี  ความจริงในคำตอบฉันมักไม่น่าฟังเท่าไร

แต่เธอรู้บ้างไหม  ทุกครั้งที่เธอถามฉันว่ารักเธอแค่ไหน

และฉันตอบว่าหมดหัวใจ...

ฉันก็หมายความอย่างนั้นจริงๆ

โดย  ทรงศีล ทิวสมบูรณ์ 

แหะๆ พอดีได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งมาค่ะ ความหมายลึกซึ้งกินใจมากเลย ก็เลยอยากจะแชร์ ^^